Persoonlijk

Persoonlijk | ‘Ben jij al wel 16 dan?’

oktober 20, 2017

‘Ben jij al wel 16?’ ‘Ja mevrouw, ik ben geboren in 1992, dat betekent dat ik ondertussen al 25 ben’. Dit is een gesprek die ik bijna wekelijks voer. En omdat ik weet dat ik vast niet de enige ben die er jonger uit ziet, vertel ik er vandaag wat meer over.

Bij het halen van neusspray, iets wat ik al zo’n 5 á 6 jaar doe, werd ik een aantal maanden geleden aangesproken of ik al wel 16 was. Toen ik vertelde dat ik al 25 ben, moest ik toch even mijn legitimatie laten zien. Ze moesten het toch wel zeker weten. Nadat ik deze aan haar had gegeven, heeft ze echter niks meer gezegd. Ik denk dat ze zich schaamde.

Dit incident had ik een aantal jaar geleden ook al. Weer was ik op weg om neusspray te halen, 19 jaar oud en ook dit keer moest ik mijn legitimatie laten zien. Dit was echter de eerste keer dat ik dit ooit moest, dus ik was zelf ook een beetje verbaasd. Ik vertelde dat ik 19 was en liet mijn ID-kaart zien. Het meisje achter de kassa was blijkbaar niet erg goed in rekenen, want ze zei: als je in 1992 bent geboren ben je nog geen 16 hoor! Ik zei: Nee inderdaad, dan ben je 19. Na een tijdje staren en rekenen, kwam ook zij daarachter en ging ik weg met een neusspray in mijn hand.

Ook bij het uitgaan moet ik me altijd legitimeren. Ik ben de oudste van onze vriendengroep. Nu zie je vaak dat alleen meisjes worden gevraagd om hun ID-kaart en ook bij ons is dat altijd het geval. Toch lopen er vaak meisjes bij die een stuk jonger zijn dan ik, maar dat toch alleen ik me moet legitimeren. Zo ook een keertje toen bijna iedereen al binnen was en ik behoorlijk achteraan liep. Ik liet mijn ID-kaart zien, maar de beveiliger geloofde niet dat ik het was. Dat ben jij niet, zei hij. En mijn vriendin achter me hielp me met vertellen dat ik dat wel degelijk was. Uiteindelijk ben ik doorgestuurd naar de eigenaar, die moest controleren of ik het wel echt was. Ik moest ieder detail op mijn ID-kaart opzeggen, zodat hij het kon controleren. Uiteindelijk geloofden ze het volgens mij nog niet helemaal, maar werd er gezegd: Ach ja, ga maar naar binnen dan.

Quote Anxiety Disorder

Ook op andere momenten in mijn dagelijks leven, krijg ik met dit soort situaties te maken. Zo kregen we een reactie op onze vlog waarin Martijn mij ten huwelijk vraagt met: Hoe oud is Carmen dan? En ook dacht veel familie van Martijn dat ik een stuk jonger was. Terwijl ik een halfjaar ouder ben dan Martijn. Als ik deze situaties uitleg, krijg ik altijd hetzelfde antwoord. ‘Maar dat is toch fijn, dan zul je er later ook een stuk jonger uitzien!’ Deze reacties zijn altijd van mensen die dit probleem zelf niet hebben, want je kunt je niet voorstellen hoe vervelend het is als je 25 bent en nog steeds wordt aangezien voor een 16-jarige of zelfs jonger..

Hier komt mijn angststoornis namelijk meteen omhoog. Mede door dit soort ervaringen, die mijn sociale fobie alleen maar versterken, zijn er nu dingen die ik steeds minder of helemaal niet meer doe. Drank halen doe ik bijna niet, ook al weet ik dat ik het gewoon mag. Neusspray halen bij bepaalde winkels wordt ook al lastig, vaak laat ik Martijn even snel naar binnen gaan. Als we uitgaan bij nieuwe kroegen of clubs, dan heb ik mijn legitimatie altijd al bij de hand. Ook al ben ik oud genoeg, nog vind ik het iedere keer erg spannend. En zo zijn er nog meer situaties waarin mijn onzekerheid en angst winnen en waarin ik gewoon niet mee ga.

Zie jij er ook jonger uit dan je bent?

Liefs,
Carmen

  1. Probeer je er niet te veel van aan te trekken, ook al is dat echt niet zo makkelijk…
    Ik had dat vroeger ook, ik moest zelfs mijn paspoort tonen toen ik 27 en hoogzwanger was. Het is vervelend maar dan denk ik altijd: weet je, beter zo dan dat je er al uitzien als een omaatje 😉 En anders verras je maar mensen met volwassen praat terwijl ze denken dat je nog maar 16 bent 😉

    1. Dat probeer ik inderdaad ook altijd te denken. Maar het probleem met een angststoornis is dat je je alles aantrekt wat een ander zegt. Ik vind het daardoor lastig om situaties binnen te stappen waarin leeftijd gevraagd kan worden, omdat ik confrontatie zoveel mogelijk wil vermijden. Ik vind het vaak juist een compliment en het gaat me ook niet zozeer om het feit dat ik er jonger uitzie, maar meer om de confrontatie en het uitleggen wat er bij komt kijken 😉

  2. Heel herkenbaar als mede 25 jarige. Vooral als ik geen make-up op heb. Niet zo extreem als bij jou maar ik moet ook regelmatig legitimeren. Achja… Het is wat het is. Het heeft eerder met de inschattingen van de ander te maken dan met jou. Niks van aantrekken dus

  3. Ik heb het juist andersom, ben ook 25 en baal er juist van dat er nooit meer om mijn ID wordt gevraagd. Een jaar geleden ofzo nog wel, en voor mijn gevoel lijk ik nog steeds 20
    Je hebt in ieder geval hele goede genen meis! ☺️

  4. Blijkbaar zie ik er als 26jarige ook uit alsof ik 17 of 18 ben. Laatst op mijn werk dacht een klant dat ik de jobstudent was. Toen ik zei dat ik daar “echt” werkte én dat ik 26 ben, zei ze ook dat het dan wel een compliment is hé. En toen ik als 22-jarige vakantiewerk ging zoeken zeiden ze dat ik toch wel 18 moest zijn om kassa te mogen doen. Ik vind het vervelend dat ik elke keer zo’n rooie kop krijg als ik daarmee geconfronteerd word.

  5. Dat lijkt me echt verschrikkelijk, en kom op zeg dat ze je legitimatie moeten vragen bij een neusspray dat slaat nergens op, heb zelf ook bij de Kruidvat gewerkt. Je bent verplicht om te vragen of je weet hoe je met de medicatie om moet gaan, maar legitimeren? Onzin! Gelukkig weet jij zelf het beste hoe het zit en ik zou die mensen die je voor zo jong aan zien maar gewoon vergeten 😉

    1. Ik snapte het ook niet helemaal, maar ik kreeg hem gewoon echt niet mee. Heb het nu bij twee verschillende Kruidvat filialen gehad. Het blijft toch een dingetje iedere keer, haha!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *