Persoonlijk

Persoonlijk | Onze ervaringen met het kopen van een huis

december 6, 2017
Huis kopen

Een huis kopen doe je niet zomaar. Voordat we eraan begonnen, hadden we allebei geen idee hoe het zou gaan en wat er allemaal moest gebeuren. We lieten het maar op ons afkomen, maar achteraf lijkt het me toch fijner als ik me van tevoren even had ingelezen over alles wat er komt kijken bij het kopen van een huis. Vandaar dat ik je vandaag vertel over onze ervaring en waar wij allemaal tegen aan liepen en misschien dat jij er wat aan hebt!

Het begon eigenlijk allemaal in januari met een vrij spontaan idee van Martijn om eens langs te gaan bij de Hypotheker. Om te kijken of een huis kopen überhaupt een mogelijkheid was. We waren het er al jaren over eens dat we sowieso niet wilden huren. Dus bleven we thuis wonen totdat we iets konden kopen. Na een niet al te lang gesprek op een donderdagavond over financiële mogelijkheden, eventuele startersleningen, allerlei verzekeringen en algemene informatie over het kopen van een huis, wisten we al meer waar we aan toe waren. We wisten ons budget en konden op zoek naar geschikte woningen. Dat is dan meteen mijn eerste tip: kijk eerst wat je budget is en ga dan op zoek naar een huis. Doe dit niet andersom! Je kijkt waarschijnlijk in de hele verkeerde richting en stelt jezelf vaak alleen maar teleur uiteindelijk.

In eerste instantie keken wij natuurlijk in Veenendaal. Daar woon ik al mijn hele leven en Ederveen (waar Martijn woont) is daar maar vijf minuutjes vandaan. Ook wist hij al een hele tijd dat hij niet in Ederveen wilde wonen. We zagen een aantal leuke appartementen en belden de makelaars om afspraken te maken voor bezichtigingen. Tip twee: Bekijk meerdere woningen. Zo kun je ze met elkaar vergelijken en kom je er steeds beter achter wat je wel en niet leuk vindt. Het zou toch vervelend zijn als je meteen het eerste huis hebt gekocht en je later een veel mooier exemplaar tegenkomt. Zo bekeken wij ook twee appartementen in hetzelfde complex, waardoor we ze goed konden vergelijken. Toen we het tweede appartement in dat complex binnenstapten, wisten we meteen dat dit de juiste was. Vooral door de vergelijking met de andere woningen.

Vanaf hier wisten we niet zo goed wat we moesten doen. Gelukkig hebben we veel steun en hulp gehad van onze ouders, die ons konden helpen met de volgende stap. Namelijk: een bod uitbrengen. We wisten ons budget, dus wisten ook tot hoe hoog we konden gaan. Het uitbrengen van een openingsbod is nog wel spannend: wat als ze het echt te laag vinden? Denk er daarom even goed over na en wees niet te gehaast. De verkoopster bracht de dag daarna een tegenbod uit, wat meteen haar eindbod was. Ze was niet erg veel gezakt van de vraagprijs en het was een stuk hoger dan ons openingsbod. Maar omdat we het erg graag wilden hebben, zijn we akkoord gegaan. Bij ons ging dit aardig snel, maar het kan ook zijn dat er een aantal dagen volgen van heen en weer bieden, die erg stressvol kunnen zijn.

Hierna konden we het koopcontract tekenen en beginnen met de rest van de zaken te regelen. Gelukkig kregen we tijdens dit hele proces veel hulp van de Hypotheker, die ons overal in begeleidde. Er werd een berekening gemaakt van onze maandelijkse inkomsten en uitgaven, zodat we precies konden zien hoe veel we iedere maand over zouden houden en dat werkte meteen erg geruststellend. Ondertussen hebben we dus veel mailcontact gehad met de Hypotheker voor de aanlevering van documenten zoals bankafschriften, spaargeld, loonstrookjes, kopiën van legitimatie enzovoort, zodat hij de aanvraag voor de hypotheek kon inzenden.

Na een aantal weken wachten, kregen wij echter een telefoontje van de Hypotheker dat meerdere aanvragen van hypotheekverstrekkers waren afgewezen. Dit zou komen door de manier waarop het appartement te koop stond. Er was sprake van een opstalrecht, wat kort gezegd inhoudt dat jij niet de eigenaar wordt van het appartement, maar alleen het recht hebt om er in te wonen. De eigenaar van het complex blijft de eigenaar van het appartement. Eigenlijk dus een soort verkapte huur. Wij vonden dit natuurlijk erg apart en zijn meteen op onderzoek uitgegaan. De verkoopster wist nergens van en wist niet beter dan dat zij gewoon de eigenaar was van het appartement. Het was allemaal behoorlijk ingewikkeld.

Er was één bank die ons wel wilde helpen met een hypotheek en dat was de Rabobank. Zij hadden in eerste instantie de bouw van het complex ook gefinancierd, dus veel van de bewoners had een hypotheek bij de Rabobank. Echter kregen we er wel bij te horen dat zij de enige waren in Nederland die deze vorm van verkoop -met opstalrecht- financierden, maar dat ze niet konden garanderen dat ze dit nog jaren bleven doen. Oftewel, wil je het appartement verkopen over tien jaar? Dan is er waarschijnlijk geen kans meer voor kopers om er een hypotheek voor te krijgen en krijg je het niet verkocht. We besloten dus van de koop af te zien.

En nu komt het belangrijke gedeelte en ook meteen tip drie: bewaar alle correspondentie over de koop van de woning goed! Wil je onder een getekend koopcontract uit komen, moet je op zijn minst één afwijzing hebben van een hypotheekverstrekker. Ook moet je kunnen aantonen dat je niet aan de gewenste hoeveelheid hypotheek kunt komen. Dit hadden wij gelukkig allemaal bewaard en we kregen ook de andere afwijzingen doorgestuurd. De verkoopster maakte gebruik van Makelaarsland. Dit wil zeggen dat je eigenlijk alles zelf doet en er geen makelaar aan te pas komt. Hierdoor verliep het allemaal erg stroef. Uiteindelijk hebben we de koop kunnen ontbinden en konden we op zoek naar een nieuw appartement.

We waren er al snel over uit dat er in Veenendaal geen geschikte appartementen voor ons meer waren. Vandaar dat we iets verder zijn gaan kijken en hadden we de week erna al drie bezichtigingen. We letten er nu op dat het niet meer via Makelaarsland zou gaan en we geholpen werden door echte makelaars die verstand van zaken hadden. Uiteindelijk hebben we twee bezichtigingen gedaan en de laatste afgezegd. Dit was omdat we verliefd werden op het appartement dat we als tweede zagen. Het bieden ging vrij soepel en we waren het er snel over eens. Het verdere proces ging ook erg goed door de hulp van de makelaar en de Hypotheker. Hij kon snel een nieuwe hypotheek aanvraag doen, omdat hij alle formulieren nog in zijn bezit had.

Op 16 juni was het dan zo ver, we kregen eindelijk de sleutel. Na een half jaar hard werken voor ons nieuwe huisje, konden we er dan eindelijk ook in. We zijn nog steeds net zo verliefd als de eerste keer dat we het zagen. Het wordt iedere dag meer een thuis. Hopelijk heb ik je met onze ervaringen een beetje op weg kunnen helpen in jouw zoektocht naar je perfecte huis. Oh ja, tip vier: vergeet vooral niet te genieten, het is een fantastische tijd!

Wat was jouw ervaring met het kopen van een huis?

Liefs,
Carmen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *